เริ่มจากวันที่ 27กลับมาหอเพื่อมาหาอาจารย์ เกี่ยวกับเรื่องึกงาน แล้วก่ะว่าวันที่28ค่อยกลับบ้าน แต่ตอนเย็นขอ27นั่งเล่นเอ็มอยู่ พี่เมย์ก็ถามว่าว่างรึเป่า ไอ้เรานั่งเล่นอยู่ห้องเฉยๆก็เบื่อ ก็เลยบอกว่าวางสุดๆไป พี่เมย์จึงบอกให้เก็บเสื้อผ้าแล้วมาออฟฟิต แบง แบง ที่สุขุมวิท45 มาช่วยทำงานแล้วคงจะต้องกลับดึก มาถึงก็ช่วยกันทำงานขยันขันแข็ง อยู่ก่ะชูและขวัญ ทั้ง2นั่งตัดงานเพื่อใช้ในวันที่29 ส่วนน้อยหน่าก็ทำงานตัดรูปและจิปาถะไปเลื่อยๆ แล้วก็อยู่ที่ออฟฟิตจนเช้า แล้วก็ยังทำงานต่อไปอีกจนเย็นของวันมาถึง และพี่เมย์ก็ชวนให้อยู่ในงานวันถัดไปอีก เป็นสตาฟอีกแว้วเย่ๆ
พอขวัญและชูตัดต่องานเส็ด เราก็ขนย้ายร่างกายไปแนบนิ่งกันที่ ห้องของพี่เมย์แต่ว่าพี่เมย์ยังต้องไปดูงานที่จะจัดพรุ่งนี้ก่อน จึงมีแค่3หน่อที่กลับมานอนก่อน พอรุ่งเช้าวันที่29 ทุกคนก็ตื่นแต่เช้าเตรียมตัวเพื่อไปทำงานกัน
งานนี้มีไฮโซมาเดินแบบสวยหรูเลิศกันทุกคนเลย
แถมงานนี้ยังมีคุณซินดี้มาเปงพิธีกรด้วย ตัวจริงสวยมากๆ
ส่วนคนข้างล่างเนี้ยเป็นนายแบบประกอบ แต่หล่อเอาสะมากๆ ชอบจริงๆเชียว ไม่รู้จาหล่อไปไหน
พอจบงาน พี่พี่ก็พาไปเลี้ยงด้วยข้าวต้มแถวทองหล่อ ตอนเข้าไปตอนแรกร้านเงียบสงบแต่ล่ะโต๊ะดูเป็นแบบว่า ชั้นมานั่งกินข้าวๆ แต่พอทีมนี้ยกกันมา โอ้โห้ร้านเนี่ยหาความเงียบไม่ได้ แต่เขาคงแปลกใจกันว่า คนพวกนี้ไปงานศพใครมา เพราะชุดดำกันเกือบทุกคน มีพี่เกมและเจ้เอ๋ยเท่านั้นที่ชุดขาว แต่ก็ยังไม่พ้นสีงานศพ พอกินเส็ดเราก็เตรียมแยกตัวกลับบ้านกัน คืนนี้น้อยหน่าและชูพง ก็ไปฝากตัวที่ห้องพี่เมย์อีกคืน
พอเช้ารุ่งขึ้นพี่เมย์และขวัญไปทำงาน ชูพงไปฝึกงาน ส่วนน้อยหน่าก็กลับมาหอตอนแรกว่าจะกลับบ้าน แต่พี่มนโทรมาชวนทุกคนว่าเย็นนี้ว่างมั้ยไปหารัยกินกัน น้อยหน่าก็เลยไม่กลับบ้าน แต่ต้องกลับหอไปเอาเสื้อผ้าอยู่ดีแล้วด้วยอารมที่ตัดผมมาแล้ว ดุเหมือนไม่มีรัยเกิดขึ้น ก็เลยไปตัดอีกรอบเลย ทีนี้สั้นอย่าบอกใคร ทุกคนเห็นแล้วอึ้งตกตามกันไป เสียดายผมนะ แต่อยากเปลียนบ้าง ทรงเดิมเบื่อจาตายอยู่แล้ว แต่ทรงนี้ถ้าไม่เซ็ตนะจะเหมือนผู้ชาย(รึเป่าคิดเอาเอง)หน้าทุเรศมากๆ พอเซ็ตแล้วก็ไม่ดูดีเท่ารัยแต่ไม่ทุเรศแล้ว งานนี้ท่าทางต้องหาเสื้อผ้าเซ็ตใหม่ให้เข้าก่ะผมสะล่ะ
พอตัดผมเส็ด ก็นั่งรถมาหาทุกคนที่ห้องพี่เมย์ แล้วพี่มนก็ขับรถพาออกไปกินข้าว ที่ร้านรัยไม่รู้จะชื่อไม่ได้ แต่เพลงเพราะดี กว่าจาได้ร้านต้องวนรถตั้งนาน นั่งกินจนเกือบอิ่ม ก็มีเพลงวันเกิดขึ้น เค้กก้อนใหญ่ยกมาที่โต๊ะหน้อยแน่ะพี่มนไม่มีนัดแนะกันก่อนเลย ว่าจะมีเซอร์ไพร์พี่เมย์ น้อยหน่าเกือบทำแผนพังแล้วมั้ยล่ะ
พี่เมย์ยิ้มใหญ่เลย
หลังจากนั้นเราก็ถ่ายรูปกัน และรูปสุดท้ายคือเจ้าของวันเกิดค่ะ
ประเดิมวันเกิด แรกของปี ต้องพี่สาวคนนี้เลย พี่เมย์พี่สาวของพวกเราทุกคน ที่มักจะนำพาสิ่งดีดีมาให้พวกเรา วันนี้น้องสาวคนนี้ ขอHappy Birthday และขอให้พี่สาวสุดน่ารักคนนี้ มีความสุขมากๆ น่ารักอย่างนี้ไปเรื่อยๆ น้องคนนี้ไม่มีอะไรที่เลิศหรูจะมอบให้มีแต่ความจริงใจที่มีให้ และจะมีให้พี่สาวคนนี้ตลอดไป
วันนี้ขอซึ้งเล็กน้อย ขอหมอบสิ่งที่น้อยหน่าชอบทำมากที่สุด ให้พี่สาวคนสำคัญของน้อยหน่านั่นคือ กลอนบทหนึ่งที่ เขียนออกมาจากความรู้สึกที่น้องคนนี้มีให้ อิอิ
พอมองฟ้าเห็นเดือนกลางหมู่ดาว สุก สกาวพาวแสงช่างสดใส เป็นศูนย์กลางมอบพลังและแสงไฟ มองเมื่อรัยก็ยังสวยไม่จืดจาง
วันใดดาวหมดสิ้นไร้เรี่ยวแรง ไม่มีแสงที่พอให้สุกใส เดือนกลางดาวจะเต็มดวงเพิ่มแรงใจ ให้กับดาวอยู่เรื่อยไปไม่เรือนราง
หากวันใดที่เดือนไม่มีแสง จะส่งแรงจากดาวให้สดใส แม้ว่าแสงจากดาวน้อยเกินไป แต่ถ้าแสงจากดาวมากมายคงพอดี
ดาวดวงนี้แม้จะเล็กแต่มั่นคง ไม่มีวันจะดับลงไม่สิ้นแสง ไม่มีวันที่จะหยุดส่งแรง เพื่อให้เดือนค่อยส่องแสงกลางหมู่ดาว
Noina |
Posted on Mon 2 Jun 2008 16:17 |
|
||||||||||||||||||||||||||||
