ขึ้นชื่อว่าด้าย เป็นอะไรที่เปราะบาง เพียงแค่โดนอะไรนิดหน่อยมันก็พร้อมจะขาด

หากคุณลองจินตนาการดูว่า  สะพานที่ทำจากด้าย แม้จะทักทอให้หนาแน่นอย่างไร

มันก็ไม่ทนทานเท่าสะพานปูน 

 

วันนี้ฉันกลับมานั่งตรึกตรอง ทบทวน ถึงกระบวนการในชีวิตที่ผ่านมา

ฉันปล่อยมันให้ผ่านไปวันๆ ปล่อยให้จิตใจตัวเองหมกหมุ่นอยู่กับบางเรื่องมากเกินไป

ฉันจัดได้ว่าเป็นพวกที่บ้าเกมคนหนึ่ง เล่นจนไม่เป็นอันกินอันนอน

ถึงเวลานี้ ฉันกลับได้รู้ว่าการเล่นเกมทำให้ชีวิตชั้นเลวร้ายเกินกว่าสิ่งใดที่เคยพบ

การเรียนของฉันไม่ราบรื่น ชีวิตไม่มีอะไรดี

วันหนึ่ง ฉันเคยมอบสิ่งที่สำคัญในชีวิตฉันให้กับคนคนหนึ่ง มันคือหัวใจ

เราพบกันในเกม แต่สุดท้ายฉันก็พบว่าตลอดเวลาที่ผ่านมาเป็นภาพลวงตา

ฉันเล่นเกมทุกวันเพื่อจะได้เจอเขา เพราะมันเป็นทางเดียวที่จะไม่มีปัญหาเกิดขึ้นในการพูดคุย

แต่จุดหนึ่งที่ฉันหันกลับมาทุ่มเทเวลาให้เพื่อน และการบ้านมากกว่าเกม

ฉันก็พบว่า เขาไม่ติดต่อกลับมาอีกเลย มันอาจจะไม่ได้เป็นเพราะฉันไม่เล่นเกม

แต่มันก็เป็นจุดที่ทำให้เราห่างกันไป  ทั้งที่ก่อนหน้านั้นเคยพูดด้วยกันว่าคิดถึง

แต่จู่ๆเขาก็หายไปจากชีวิตฉัน ก็ดี เพื่อว่าชั้นจะได้ทำอะไรให้มากกว่าเดิม

ถามว่าเสียใจมั้ย ไม่เสียใจหรอกแต่เจ็บใจ เพราะความจริงบางอย่างที่ชั้นน่าจะเดาออก

มันเป็นเหตุที่ทำให้ฉันโกดและแค้น และจำไปจนวันตาย

 

วันนี้ชีวิตชั้นดีขึ้นมาก ฉันคิดว่า พวกสะพานเชือกที่เปราะบาง

ไม่มีทางเป็นสะพานปูน ชั้นที่เดินข้ามสะพานด้ายมาได้อย่างปลอดภัย

คงไม่มีวันกลับไปเดินบนมันอีกแน่ สะพานปูนที่มีอยู่ฉันทั้งมั่นคง และแข็งแรง

 

วันนี้ฉันอยากบอกคนคนหนึ่ง ที่อยู่ข้างฉันมาหลายปี

ว่านักเดินทางคนนี้ เลือกแล้วที่จะนั่งพักบนสะพานปูนตลอดไป

เพราะชั้นคิดว่า สะพานปูนอันนี้ ไม่มีวันพังทลายลงได้ง่ายๆ

 

จากวันนี้ จดจำไว้ ว่าสะพานด้าย อันตรายและหลอกลวง

มันจะลวงให้คุณเดินไปบนมัน หลอกล่อให้คุณปลื้มกับลายที่ถูกถักทอ

มันจะหลอกให้คุณเดินไปจนถึงตรงกลางทาง

แล้วก็คลายปมออกเพื่อให้ตัวเองขาด และทิ้งคุณให้ตกสู่ก้นเหว

ถ้าคุณโชคดีและมีสติ คุณจะคว้ามันเพื่อปีนขึ้นมายังพื้นดินแล้วใช้คัดเตอร์

ที่คมอยู่ในใจคุณ ตัดมันทิ้งไปสะ อย่าเก็บมันไว้

เพราะด้าย มีไว้เย็บผ้าและติดต่อผ้า

มันไม่เหมาะจะมาเป็นสะพาน ของบางอย่างที่อยู่ผิดที่ผิดทาง

มันก็จะก่อเกิดโทษร้ายแรง

 

ตัดให้ขาดเลย ฉับ ฉับ ฉับ