วันนี้ไปงานหนังสือที่มหาวิทยาลัยศิลปกรณ์มา

ได้ของมา2-3อย่าง

เจ้าตัวนี้ไปเห็นแล้วถูกใจน่ารักดี

แล้วเขาก็ใช้วิธีมัดแบบเมคราเม่ที่น้อยหน่ากำลังหัดมัดอยู่

แต่ที่น้อยหน่าหัดมัดอยู่เป็นการทำข้อมือ

เพราะว่าน้อยหน่าชอบใส่ข้อมือข้อเท้า

ก็เลยคิดว่าทำใส่ได้เองจะดีมากเพราะมันจะเป็นแบบที่เราต้องการ

และไม่เหมือนใคร แน่นอนวันนี้ได้หนังสือหัดทำหัดมัดมาด้วย

ถ้าหากมัดเก่งแล้วจะมัดเเจกเพื่อนๆนะ

 

จากนั้นน้อยหน่าก็ยังได้หนังสือโปรแกรมมา2 เล่ม

เล่มแรกคือ โปรแกรม Flash

ที่สือเพราะว่าไม่ได้เรื่องกับโปรแกรมนี้เลย

ต้องซื้อมาประดับสมองสะหน่อย อาทิตย์หน้ามีสอบด้วย

ยังไม่รู้เลยว่าจะคู่กับใคร เพราะใครๆเขาคงอยากคู่กับคนเก่ง

ไอ้เรามันไม่เก่งก็เลยต้อง รอ รอ รอ รอ

ส่วนหนังสืออีกเล่มคือหนังสือพื้นฐาน Maya

จริงๆก็ใช้เป็นเเล้ว และเรียนอยู่ด้วย

แต่อยากรู้วิธีการขึ้นโมเดลแบบถูกต้อง

และการเรียนรู้ว่ามีเครื่องมืออะไรบ้างแบบเต็มๆ

ไม่งั้นมั่วเอาตลอด ที่เห็นว่าทำได้ คือการมั่วเอาตามความคิดตัวเอง

 

ป่ะป๋าบอกว่าอยากเก่งก็ต้องอ่าน ถ้าไม่อ่านก็แค่ทำได้ก็แค่รู้

แต่ไม่ลึก ป่ะป๋าชอบอ่านหนังสือมากๆๆๆ

แต่น้อยหน่าชอบอ่านการ์ตูน 555 ยังงัยก็อ่านละนะ

อ่อ กลับบ้านครั้งนี้ คุณอา ยูมีงานอดิเรคใหม่

ที่น้อยหน่าไม่เคยคิดสนใจ คือการถักนิตติ่ง

อย่างที่เคยบอกว่า เจนๆชวนนั่งเรียนถักตุ๊กตายังไม่เอาเลย

แต่พอเห็นอานั่งถักนิตติ้งกลับอยากทำสะงั้น

ก็มันดูไม่ยากเท่าทำตุ๊กตานี่น่า ไม่ต้องฟักไปฟักมา

แค่พันไปมาก็ออกมาเป็นผ้าพันคอ

ก็เลยก่ะว่าจะถักสักผื้น ให้ใครบางคนตอนวันเกิด

แต่ไม่รู้จะสวยรึเป่า ถ้าไม่สวยอย่างว่ากันนะ

ตั้งใจทำสุดๆแล้ว ผืนแรกในชีวิตเลยนะ

ถักไปได้แค่เนี่ย จะเส็ดทันมั้ยอ่า

อิอิ

ขอให้เส็ด ขอให้ทัน ขอให้มันออกมาดี

 

ความพยายามของคนเราไม่มีขีดจำกัด

ที่บางคนบอกว่าหมดความพยายามนั้นไม่จริง

ความจริงคือเขาไม่พยายาม

Noina